அறிவு பற்றிய உரை

—

இந்த உரையை அரவிந்த் ஸ்ரீனிவாஸ் அக்டோபர் 3, 2026 அன்று கேம்பிரிட்ஜ் யூனியன் சொசைட்டியில் நிகழ்த்தினார். கேம்பிரிட்ஜ் யூனியன் சொசைட்டி, கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தின் மிகப்பெரிய மாணவர் அமைப்பும், உலகின் மிகப் பழமையான, தொடர்ந்து இயங்கிவரும் விவாத அமைப்பும் ஆகும்.

—

வணக்கம், நன்றி. இங்கே இருப்பது எனக்குக் கிடைத்த பெருமை.

ஒரு நிறுவனத்தைத் தொடங்கியபோது நான் எதிர்பார்க்காத விஷயங்களில் ஒன்று, பல்கலைக்கழகங்களில் எவ்வளவு நேரம் செலவிடக் கிடைக்கிறது என்பது. எனக்கு அது பிடிக்கும். ஒரு CEO-வாக எனக்கு, திருப்பி வாதிடும் பார்வையாளர்கள் பெரும்பாலும் பல்கலைக்கழகங்களில் மட்டுமே இருக்கிறார்கள். எனவே, நான் பேசத் திட்டமிட்டுள்ள நேரத்தை விட அதிக நேரத்தைக் கலந்துரையாடலுக்கு ஒதுக்குவோம்.

தொடங்கலாம்.

வழக்கமாக, எங்காவது பேச என்னை அழைக்கும்போது, “AI-யின் எதிர்காலம்” போன்ற ஏதாவது பொதுவான தலைப்பில் ஒரு முன்கணிப்பு உரையை நிகழ்த்தச் சொல்வார்கள். நான் AI-யின் எதிர்காலத்தைப் பற்றிப் பேசப் போவதில்லை. அதற்குப் பதிலாக, உங்கள் எதிர்காலத்தைப் பற்றிப் பேசப் போகிறேன். உங்கள் எதிர்காலம் எனக்கு அதிக சுவாரஸ்யமானது, அநேகமாக உங்களுக்கும் அது அதிக சுவாரஸ்யமானதாக இருக்கும்.

முதலில், கடந்த காலத்தைப் பற்றிச் சிறிது. உங்கள் எதிர்காலத்தைப் பற்றிப் பேசும் அதே நேரத்தில் கடந்த காலத்தைப் பற்றியும் பேச கேம்பிரிட்ஜ் மிகச் சரியான இடம், ஏனெனில் இங்கே இரண்டுமே உள்ளன.

சொல்லப்படும் கதையின்படி, இப்போது நாம் சக மதிப்பாய்வு முறை என்று அழைப்பது இங்கே கேம்பிரிட்ஜில்தான் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. துல்லியமான உண்மை என்னவென்றால், அதை முன்மொழிந்தவர் ஒரு கேம்பிரிட்ஜ் பேராசிரியர் மட்டுமே; அவரும் அதை இங்கே பல்கலைக்கழகத்தில் அல்ல, லண்டன் ராயல் சொசைட்டியில்தான் முன்மொழிந்தார். அது 1831-ல் நடந்தது. இன்று, ஒவ்வோர் ஆண்டும் 35 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட அறிவியல் ஆய்வுக் கட்டுரைகள் சக மதிப்பாய்வு முறையின் கீழ் வெளியிடப்படுகின்றன.

சுமார் 160 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஸ்டான்ஃபோர்டில் இரண்டு முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர்கள் நெட்வொர்க் கட்டமைப்புகள் மற்றும் தரவுச் சுரங்கம் குறித்து ஆய்வு செய்துகொண்டிருந்தனர். 1990-களின் இணைய எழுச்சி அப்போதுதான் தொடங்கியிருந்தது. உலகளாவிய வலையைப் (World Wide Web) பற்றி மட்டுமே எல்லோரும் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். இன்றைய “AI” போல.

இன்றைப் போலவே, அப்போதும் அந்த எழுச்சியைப் பற்றிப் பேசியவர்களில் பெரும்பாலோர் முதலீட்டாளர்களும் ஊடகங்களும்தான். அப்போது “தொழில்நுட்பச் சமூகம்” என்பது தொலைத்தொடர்புத் துறையாக இருந்தது. அந்த விவாதத்தில் அதிகக் கல்வியாளர்கள் இருக்கவில்லை. (சிலர் இருந்தனர், ஆனால் அதிகம் இல்லை). இந்த இரண்டு முனைவர் பட்ட மாணவர்களும் இணைய எழுச்சியின் உள்வட்டத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்லர்.

ஆனால், பல்கலைக்கழக அமைப்புக்கு வெளியே உள்ளவர்கள் உண்மையில் பெரிதாக அக்கறை காட்டாத ஒரு விஷயம் அவர்களுக்குத் தெரிந்திருந்தது.

பெரும்பாலான கல்வியாளர்களைப் போலவே, அவர்களும் பல்கலைக்கழகத்தின் நோக்கத்தைப் புரிந்துகொண்டிருந்தனர். பல்கலைக்கழகத்தின் நோக்கம் அறிவை முன்னேற்றுவதே.

அதனால்தான் நாம் சக மதிப்பாய்வைப் பயன்படுத்துகிறோம். கல்விசார் எழுத்துகளில் இவ்வளவு மேற்கோள்கள் இருப்பதற்கும் அதுவே காரணம். உலகிலுள்ள அறிவின் அளவு (சக மதிப்பாய்வுத் தரமுள்ள ஆய்வுக் கட்டுரைகளின் எண்ணிக்கையால் மதிப்பிடப்படுவது) வளர மட்டுமே செய்கிறது என்பதை இந்த இரண்டு மாணவர்களும் அறிந்திருந்தனர். எனவே, இணையமும் மனித அறிவுடன் சேர்ந்து வளர மட்டுமே செய்யும் என்பதைக் காண்பது அவர்களுக்கு எளிதாக இருந்தது.

இணையத்துக்கு “புதிதாக” இருந்த ஒரு பழைய பிரச்சினையிலும் அவர்களுக்கு அனுபவம் இருந்தது: அறிவு தொடர்ந்து விரிவடைந்துகொண்டே இருந்தால், சரியான அறிவை அல்லது சிறந்த அறிவை எப்படிக் கண்டறிவது. பழைய மாதிரியில், ஒருவரின் ஆராய்ச்சி பயனுள்ளதா அல்லது நம்பகமானதா என்பதைக் கல்வியாளர்கள் அது எத்தனை முறை மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது என்பதன் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கின்றனர்.

எனவே, இணையத்திலுள்ள ஒவ்வொரு வலைத்தளத்தையும், அந்தத் தளங்களின் உள்ளடக்கத்துடன் தொடர்புடைய வகையில், வேறு எத்தனை வலைத்தளங்கள் அதை மேற்கோள் காட்டின அல்லது அதற்கு இணைப்பு கொடுத்தன என்பதன் அடிப்படையில் மதிப்பிடும் ஒரு வழிமுறையை உருவாக்கும் யோசனை அவர்களுக்கு வந்தது.

அவர்கள் இணையத்திலுள்ள ஒவ்வொரு பக்கத்தையும் தரவரிசைப்படுத்தியதாலும், இந்த முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர்களில் ஒருவரின் பெயர் லாரி பேஜ் என்பதாலும், அந்த அமைப்புக்கு “Page Rank” என்று பெயரிட்டனர்.

லாரியும் அவரது கூட்டாளியும் (செர்ஜி பிரின்) இந்தச் சிறிய கல்விசார் கொள்கையை எடுத்து அனைவருக்கும் கிடைக்கச் செய்தனர். பல்கலைக்கழகங்கள் நூறு ஆண்டுகளாகச் செய்துவந்ததை லாரி பேஜ் வெறுமனே தகவமைத்ததால்தான், Google வரலாற்றின் மிகவும் பயனுள்ள கருவிகளில் ஒன்றாகவும், மிக வெற்றிகரமான வணிகங்களில் ஒன்றாகவும் மாறியது.

நான் சொன்னது போல, பல்கலைக்கழகத்தின் நோக்கம் அறிவை முன்னேற்றுவதே. இந்த உரையில் அறிவைப் பற்றி மூன்று விஷயங்களை உங்களிடம் சொல்லப் போகிறேன். நம்முடைய சொந்த நுண்ணறிவைப் பற்றிச் சிந்திப்பதன் மூலம், செயற்கை நுண்ணறிவைப் பற்றிய இன்னும் சிறந்த நடைமுறைப் புரிதலுக்கு நாம் வருவோம் என்பதே என் நம்பிக்கை.

1.

முதலாவதாக, அறிவுக்கு ஒரு வாழ்க்கை உண்டு. அது பிறக்கிறது, சிதைவடைகிறது, இறக்கிறது.

அதற்கு ஒரு வாழ்க்கைச் சுழற்சி உண்டு. அதற்கு வாழ்க்கைச் சுழற்சி இருப்பதால், அறிவு பரிணாம வளர்ச்சிக்கு உள்ளாகிறது.

நமக்குத் தெரிந்தவை வளர்ச்சியடையும்போது, நாம் அனைவரும் மேலும் அறிவாளிகளாகிறோம். இது ஃப்ளின் விளைவு (Flynn Effect) என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு பத்தாண்டிலும் மனிதகுலம் சுமார் 3 IQ புள்ளிகள் அளவுக்கு அறிவாளியாகி வருகிறது என்ற கண்டறிதலே ஃப்ளின் விளைவு.

சராசரி 100-ல் நிலைத்திருக்கும்படி IQ சோதனைகள் தொடர்ந்து மறுதரப்படுத்தப்படுகின்றன, எனவே ஃப்ளின் விளைவைப் புரிந்துகொள்ள எளிய வழி, சதமான நிலைகளின் அடிப்படையில் சிந்திப்பது. 1950-ல் நுண்ணறிவில் 92-ஆவது சதமான நிலையில் இருந்த ஒருவர் இன்று 50-ஆவது சதமான நிலையில் மட்டுமே இருப்பார். நாம் அனைவரும் மேலும் அறிவாளிகளாகிவிட்டோம்.

டூரிங் சோதனை கண்டுபிடிக்கப்பட்டதும் அதே 1950-ஆம் ஆண்டில்தான். ஓர் இயந்திரம் மனிதர்களை விட அறிவாளியா, அல்லது எப்போது அறிவாளியாகும் என்பதைத் தீர்மானிப்பதற்கான முதல் சோதனை அதுதான். அதாவது, 1950-ல் டூரிங் சோதனையில் தேர்ச்சி பெறுவது ஓர் இயந்திரத்துக்கு மிகவும் எளிதாக இருந்தது. ஏனெனில் “மனித” நுண்ணறிவுக்கான அளவுகோல் அப்போது குறைவாக இருந்தது.

அதுதான் பரிணாமத்தின் சக்தி. அறிவு எப்போதும் மேலும் அறிவுக்கே வழிவகுக்கிறது.

இதன் பாதகம் என்னவென்றால், உலகம் மேலும் அறிவாளியாகலாம், ஆனால் ஒரு தனிநபராக நீங்கள் அறிவு குன்றியவராகலாம். அறிவு சிதைவடைகிறது. அதை ஓர் அரை ஆயுட்காலம் போல நினைத்துப் பாருங்கள். ஒரு கதிரியக்கத் தனிமத்தின் அரை ஆயுட்காலம் என்பது, அதில் பாதி சிதைவடைய எடுத்துக்கொள்ளும் நேரம். அறிவின் அரை ஆயுட்காலம் என்பது, அதில் பாதி காலாவதியாக எடுத்துக்கொள்ளும் நேரம்.

இதோ, இங்கே கேம்பிரிட்ஜிலிருந்தே சில எடுத்துக்காட்டுகள்.

1978-ல், சர் ராய் கால்ன் உறுப்பு மாற்று அறுவை சிகிச்சையில் சைக்ளோஸ்போரினை அறிமுகப்படுத்த உதவினார். உறுப்பு நிராகரிப்பைத் தடுப்பதில் இது முக்கியமானதாக இருந்தது. முதல் மருத்துவப் பரிசோதனைகள் கேம்பிரிட்ஜில் நடைபெற்றன. 2001-க்குள், டாக்ரோலிமஸ் என்ற மற்றொரு மருந்து, அமெரிக்காவில் சிறுநீரக மாற்று அறுவை சிகிச்சையில் அதன் வகையைச் சேர்ந்த முதன்மைச் சிகிச்சையாக மாறியிருந்தது. எனவே, சைக்ளோஸ்போரின் சிகிச்சை பற்றிய மருத்துவ அறிவின் அரை ஆயுட்காலம் 23 ஆண்டுகள் என்று சொல்லலாம்.

இது ஒரு குறைபாடுள்ள அளவீடுதான், ஆனால் வேகமாக வளர்ந்துவரும் துறைகளில் உள்ள பொறியாளர்களை மதிப்பிட இது ஒரு பயனுள்ள மாதிரி. தொழில்நுட்பத் துறையில் நாங்கள் இதைச் செய்கிறோம். இதன் உட்பொருள், “இந்தப் பொறியாளரின் பணி வாழ்க்கையில் எந்தக் கட்டத்தில், அவருக்குத் தெரிந்தவற்றில் பாதி முற்றிலும் காலாவதியாகிவிடும்?” என்பதுதான்.

உங்கள் பணி வாழ்க்கையில் எந்தக் கட்டத்தில் இது உங்களுக்கு நடக்கும்? புதிய விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்வதில் நீங்கள் எவ்வளவு நேரம் செலவிடுகிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்தே அதற்கான பதில் அமையும்.

வருந்தத்தக்க வகையில், அரிதான சமயங்களில் அறிவும் இறந்துவிடுகிறது. பேசுவதற்கு ஒருவர் கூட எஞ்சியிராத மொழிகள் உள்ளன. ஒரு முதியவருடன் சேர்ந்தே மறைந்துபோகும் ஞானமும் உண்டு.

அதனால்தான், 4,000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, மனிதர்கள் நூலகங்களைக் கட்டி வந்துள்ளனர். இணையம் வந்தபோது, நமக்குத் தெரிந்தவற்றில் எண்ணற்ற மடங்கு அதிகமானவற்றை அதில் சேர்த்தோம். ஆக, அறிவு இறக்கிறது, ஆனால் அது இறக்க வேண்டியதில்லை. மனித இயல்பின் ஏதோ ஓர் உள்ளார்ந்த அம்சமாக இருக்கலாம், அறிவைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற உந்துதலை மக்கள் எப்போதும் உணர்ந்து வந்துள்ளனர். நாம் அதைத் தொடர்ந்து சேமித்து, உலகின் மொத்த அறிவை வளர்த்து வருகிறோம். அது நல்ல விஷயம்.

ஒன்றைக் குறிப்பிட வேண்டும்: அறிவு ஓர் உயிருள்ள பொருளைப் போன்றது, ஆனால் அது உயிருள்ளது அல்ல. நீங்கள் மட்டுமே உயிருடன் இருக்கிறீர்கள். புதிதாக ஏதாவது கற்றுக்கொள்ளும்போது நீங்கள் இன்னும் அதிக உயிர்ப்புடன் இருக்கிறீர்கள் என்றே நான் நினைக்கிறேன்.

சொல்லப்போனால், Perplexity இருப்பதற்கான காரணமும் இதுதான். ஆனால் நான் Perplexity பற்றிப் பேச இங்கு வரவில்லை. உங்களைப் பற்றியும், அறிவின் பொருளாதாரம் பற்றியும் பேசவே இங்கு வந்துள்ளேன். அது என் இரண்டாவது கருத்துக்கு என்னைக் கொண்டு வருகிறது.

2.

இரண்டாவதாக, அறிவு பணம் அல்ல. ஆனால் அது பணத்தைப் போலவே செயல்படுகிறது.

பணத்துக்கு ஒரு கால மதிப்பு உண்டு. வட்டி அதை வளரச் செய்கிறது, பணவீக்கம் அதைச் சுருங்கச் செய்கிறது. போதுமான காலம் இருந்தால், வட்டியும் பணவீக்கமும் கூட்டுப் பெருக்கமடைகின்றன.

ஒரு லட்சம் பவுண்டுகளின் வாங்கும் திறன் நாற்பதாயிரம் பவுண்டுகளுக்குச் சமமாகும்போது (அநேகமாக சுமார் 23 ஆண்டுகளில்), நஷ்டமின்றி சமநிலையை அடைய உங்களுக்கு £2,50,000 தேவைப்படும். அதற்குப் பிறகு இன்னும் 23 ஆண்டுகளில் உங்களுக்கு £6,25,000 தேவைப்படும்.

விஷயங்கள் கூட்டுப் பெருக்கமடையும்போது, ஆதாயங்களோ இழப்புகளோ காலப்போக்கில் அதிவேகமாக வளர்கின்றன.

அதனால்தான், பணவீக்கத்தை விட அதிகமான விகிதத்தில் நீங்கள் எப்போதும் கூட்டு வட்டியை ஈட்டிக்கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதே மிக அடிப்படையான நிதிக் கொள்கை. ஏனெனில் நீங்கள் வளரவில்லை என்றால், சுருங்கிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள். அறிவும் அப்படித்தான்.

ஒரு பவுண்டின் மதிப்பைப் போலவே, இன்று உங்களுக்குத் தெரிந்தவற்றின் மதிப்பும் காலப்போக்கில் குறையும். வழக்கமான மதிப்பிழப்பைப் போலவே, இது ஒவ்வொரு நாளும் சிறிதளவு மட்டுமே நடக்கும். நீங்கள் கவனிக்கவே முடியாத அளவுக்கு அது மிகச் சிறியதாக இருக்கும். ஒருநாள் நீங்கள் கண்விழிக்கும்போது உங்களிடம் எதுவுமே இருக்காது. உங்கள் அறிவுக்கு இனி அதே சந்தை மதிப்பு இருக்காது. இது தவிர்க்க முடியாதது. நினைவில் கொள்ளுங்கள், பைதாகரஸ் தேற்றம் ஒரு காலத்தில் மேல்தட்டு மக்கள் மட்டுமே அறிய அனுமதிக்கப்பட்ட ஒன்றாக இருந்தது. ஆனால் இங்குள்ள அனைவரும் அதை ஏழாம் வகுப்பில் கற்றுக்கொண்டீர்கள்.

நாம் அனைவரும் என்றென்றும் மேலும் அறிவாளிகளாகிக்கொண்டே இருக்கிறோம். நான் குறிப்பிட்டது போல, இதுவே பல்கலைக்கழகத்தின் முழு நோக்கம். அதிர்ஷ்டம் இருந்தால், வெகு தொலைவான எதிர்காலத்தில் ஒருநாள், நீங்கள் இங்கே கேம்பிரிட்ஜில் படித்தவை ஏழாம் வகுப்பு மாணவர்களுக்கான பாடத்திட்டமாக இருக்கலாம்.

அது நடந்தால் நல்லதுதான். அது முன்னேற்றத்தைக் குறிக்கிறது. ஆனால், உங்கள் பொருளாதார இலக்குகளுக்காக நீங்கள் கற்றுக்கொள்வதை ஒருபோதும் நிறுத்தக்கூடாது என்பதையும் அது குறிக்கிறது. அறிவின் பணவீக்க விகிதத்தை விட அதிகமான வட்டி விகிதத்தில் நீங்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

வேறுவிதமாகச் சொன்னால், உங்கள் சொந்த அறிவின் அரை ஆயுட்காலத்தை விட அதிகமான வேகத்தில் உங்களுக்குத் தெரிந்தவற்றை இரட்டிப்பாக்க வேண்டும். இதற்கு நேரம் எடுக்கும். ஆனால் கூட்டுப் பெருக்கம் என்ற கண்ணோட்டத்தில் உலகைப் பார்க்கும்போது, நீண்ட எதிர்காலத்தை மனதில் கொண்டே அதைப் பார்க்க வேண்டும்.

அதனால்தான் உங்கள் செல்வத்தைக் கூட்டுப் பெருக்கமடையச் செய்வதற்கான சிறந்த உத்தி இளம் வயதிலேயே தொடங்குவது; இரண்டாவது சிறந்த வழி, முதுமை வரை வாழ்வது. வாரன் பஃபெட் 11 வயதில் முதலீடு செய்யத் தொடங்கினார், ஆனால் அவரது செல்வத்தில் 99% அவருக்கு 65 வயதான பிறகுதான் சேர்ந்தது.

இது அறிவுக்கும் பணத்துக்கும் இடையிலான இறுதி ஒற்றுமையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. நீங்கள் அதைச் செலவிட வேண்டும்.

உங்களிடம் மூலதனம் இருக்கும்போது, வேலை செய்வதற்காக அதை முதலீடு செய்கிறீர்கள். உங்களிடம் அறிவு, குறிப்பாக விதிவிலக்கான அறிவு இருக்கும்போது, அதை வேலையில் ஈடுபடுத்த வேண்டும். அதைக் கொண்டு ஏதாவது செய்யுங்கள். கண்டுபிடிப்புக்கும் புத்தாக்கத்துக்கும் உள்ள வேறுபாடு அதுதான். கண்டுபிடிப்பு “நீங்கள் ஏதாவது உருவாக்கினீர்களா?” என்று கேட்கிறது. புத்தாக்கம் “அது ஏதாவது மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியதா?” என்று கேட்கிறது.

நீங்கள் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்த விரும்பினால், அறிவைக் கொண்டு செயல்பட வேண்டும். செயல் மட்டுமே புதிய கேள்விகளையும், ஆய்வையும், புதிய அறிவையும் தூண்டுகிறது. நீங்கள் எப்போதும் கற்றுக்கொண்டே இருக்க வேண்டும், எப்போதும் செயல்பட்டுக்கொண்டே இருக்க வேண்டும்.

இங்குதான் செயற்கை நுண்ணறிவு வருகிறது, அது என் மூன்றாவது மற்றும் இறுதிக் கருத்துக்கு என்னை அழைத்துச் செல்கிறது.

3.

மனித அறிவையும் வளத்தையும் விரைவுபடுத்துவதே AI-யின் நோக்கம்.

இன்று மாலை நான் சொன்ன இந்த முதல் இரண்டு விஷயங்களைக் கவனியுங்கள். அறிவுக்கு உயிர் போன்ற தன்மை உண்டு என்றும், பொதுவாக மக்கள் பயனடைவதால் நாம் அதை வளர்த்து முன்னேற்ற வேண்டும் என்றும் சொன்னேன். பின்னர், அறிவுக்கு ஒரு பொருளாதாரத் தன்மை உண்டு என்று சொன்னேன். பொதுவாகச் சொன்னால், அனைத்து மக்களும் பயனடைவதால், நாம் அதை வளர்த்தெடுக்க வேண்டும் என்றும் சொன்னேன்.

இந்த இரண்டு விஷயங்களையும் நீங்கள் நம்பினால், AI-யைப் பற்றியும் நீங்கள் சற்று வேறுவிதமாகச் சிந்திக்க வேண்டும்.

AGI-ஐ அடைவதில் வெறித்தனமாக இருப்பதற்கோ, தொழில்நுட்பத்துக்காகவே தொழில்நுட்பத்தை அறிவார்ந்ததாக மாற்றுவதற்கோ பதிலாக, சிறந்த, அதிகத் துல்லியமான AI-யை உருவாக்குவதற்கான காரணம் மக்களுக்குச் சேவை செய்வதே என்ற முடிவுக்கு நீங்கள் வருவீர்கள்.

AI-யின் மிக உயர்ந்த மற்றும் மிக முக்கியமான நோக்கம் மக்களை மேலும் அறிவாளிகளாகவும் வளமானவர்களாகவும் மாற்றுவதே என்ற முடிவுக்கு நீங்கள் வருவீர்கள்.

இது பல்கலைக்கழகத்தின் நோக்கத்தைப் போலவே தோன்றினால், சரி, அதனால்தான் நாம் இங்கே இருக்கிறோம்.

சக மதிப்பாய்வைப் பற்றி மீண்டும் சிந்தியுங்கள். அது 1831-ல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இந்த ஆண்டு, OpenAI-யின் நிறுவன ஆய்வாளர்களில் ஒருவர் முன்வைத்த ஒரு யோசனையின் அடிப்படையில், Perplexity நிறுவனம் Model Council என்ற மிக எளிய தயாரிப்பை அறிமுகப்படுத்தியது. ஒரே கேள்வியை நீங்கள் மூன்று AI மாடல்களிடம் கேட்கிறீர்கள். அவை ஒவ்வொன்றும் ஆராய்ந்து பதிலளிக்கின்றன, பின்னர் ஒரு “தலைமை” மாடல் அவை எங்கே வேறுபடுகின்றன, எங்கே ஒத்துப்போகின்றன என்பதை மதிப்பிட்டு, பகுத்தறிந்து ஓர் இறுதிப் பதிலை வழங்குகிறது.

Model Council சக மதிப்பாய்வுக்கு மாற்றாக அமையாது. மாறாக, கல்விசார் ஆய்வின் உணர்வை அதிகமான மக்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பதே அதன் நோக்கம். ஒரு பல்கலைக்கழகத்தின் நெறியை இந்தச் சுவர்களுக்கு அப்பால், உலகம் முழுவதும் நம்மால் விரிவுபடுத்த முடியும்.

சரியாக இருப்பதாக உணர்வதையோ சரியாகத் தோன்றுவதையோ விட, அதிகமான மக்கள் உண்மையிலேயே சரியாக இருக்க நம்மால் உதவ முடியும். அறிவியல்பூர்வமாக உண்மையையும் அறிவையும் தேடுவதற்கு. பிரபஞ்சத்தின் போக்கு, அனைவருக்கும் மேலும் அதிக அறிவை அணுகுவதற்கான மேலும் அதிக வாய்ப்பு கிடைப்பதை நோக்கியே உள்ளது. மக்களுக்கு அறிவு இருப்பது நல்லது. பயனடைவதும் மக்கள்தான்.

என் நிறுவனத்தைப் பற்றிய ஒரு சிறு கதையுடன் நிறைவு செய்கிறேன்.

நாங்கள் தொடங்கியபோது, தொலைநோக்கை விட அதிகக் கேள்விகளைக் கொண்ட மூன்று AI ஆய்வாளர்களாக மட்டுமே இருந்தோம். பின்னர், 4-ஆவது நபரைச் சேர்க்கும்போது, உடல்நலக் காப்பீடு பெற வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது என்று முடிவு செய்தோம். அமெரிக்காவில் உடல்நலக் காப்பீடு அமெரிக்கர்களுக்கே சிக்கலானது. நான் அமெரிக்காவைச் சேர்ந்தவன் அல்ல, அதனால் எனக்கு அது இன்னும் குழப்பமாக இருந்தது.

Google முடிவுகள் எந்த உதவியும் செய்யவில்லை. இதுபோன்ற சூழலில் ஒரு நிறுவனர் வழக்கமாகச் செய்வது, ஏற்கனவே இதைச் செய்த ஒருவரை அழைப்பதுதான். ஒரு முதலீட்டாளரையோ, மற்றொரு நிறுவனரையோ. ஆனால் அப்போது இரவு வெகுநேரமாகியிருந்தது. நான் அதை முடிக்க விரும்பினேன், எனவே அந்த அறிவை நானே தேடிக் கண்டுபிடிக்க வேண்டியிருந்தது.

இதில் உள்ள பிரச்சினை என்னவென்றால், நீங்களே ஆராய்ச்சி செய்வது என்பது, SEO-க்காக மேம்படுத்தப்பட்ட காப்பீட்டுத் தளங்களில் Google மூலம் தேடுவதைக் குறிக்கிறது; அவை அனைத்தும் மிகவும் நம்பகமானவையாகத் தோன்றப் போட்டியிடும் மோசமான அறிவுரைகளே.

அப்போதுதான் நான் Perplexity-யின் முதல் பதிப்பை உருவாக்கினேன்.

அது எனக்காக ஆராய்ச்சி செய்தது. பதில்களுக்கு மேற்கோள்களைக் காட்டும்படி அதை அமைத்தேன். அதனால் நான் சரிபார்த்து, மேலும் கேள்விகளைக் கேட்டுக்கொண்டே இருக்க முடிந்தது. பின்னர் எங்கள் உடல்நலக் காப்பீட்டை ஏற்பாடு செய்தேன். பிரச்சினை தீர்ந்தது. அடுத்த பிரச்சினைக்குச் சென்றேன். பின்னர் அடுத்த பிரச்சினை, அதற்கடுத்த பிரச்சினை. இன்று நாம் இங்கே இருக்கிறோம்.

அந்தக் கதையின் நீதி, இனி உங்களுக்கு “தெரிந்த ஆள்” யாரும் தேவையில்லை என்பதுதான். நீங்கள் விஷயங்களைக் கற்றுக்கொண்டு அவற்றைச் செய்யலாம். நீங்கள் எந்த அறிவையும் அணுகலாம் என்பதே AI-யின் வாக்குறுதி என்று ஏற்கனவே உங்களிடம் சொல்லியிருக்கிறேன். இந்தக் கதையின் நீதி, எந்த நபரும் எந்த அறிவையும் அணுகலாம் என்பதே.

இதுவே AI-யின் உச்சபட்ச வாக்குறுதி. இப்போது யார் வேண்டுமானாலும் ஆர்வத்துடன் இருக்கலாம். யார் வேண்டுமானாலும் எதையும் உருவாக்கலாம். யார் வேண்டுமானாலும் இப்போது அறிவின் ஆலயத்துக்குள் நுழையலாம். அது அனைவருக்கும் பயனளிக்கிறது.

இது உங்களுக்கு நல்ல செய்தி. உங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் நீங்கள் செய்யக்கூடிய மிக முக்கியமான விஷயம் ஆர்வத்துடன் இருப்பதே என்பதை இது குறிக்கிறது. உங்கள் அனைவரிலும் மிக வெற்றிகரமானவர், அதிகக் கேள்விகளைக் கொண்டிருப்பவரே. அதுவும் சிறந்த கேள்விகளை.

எனவே என் அறிவுரை இதுதான்: உங்களால் முடிந்த அளவு ஆர்வமுள்ளவர்களாக மாறுங்கள். உங்கள் ஃபோனில் சமூக ஊடகங்களை ஸ்க்ரோல் செய்வதோடு திருப்தியடையாதீர்கள். இரவு உணவுக்கு முன்பதிவு மட்டும் செய்து தரும் AI ஏஜென்ட்டோடு திருப்தியடையாதீர்கள்–அதைக் கொண்டு உண்மையான வேலைகளைச் செய்யுங்கள். நீங்கள் ஏற்கனவே சரியாகத்தான் இருக்கிறீர்கள் என்று சொல்லும் சாட்பாட்டை ஒருபோதும் நம்பாதீர்கள்.

ஆய்வு மனப்பான்மையில் நம்பிக்கை வையுங்கள். AI மூலம் நீங்கள் எதைக் கற்றுக்கொள்ள முடியும் என்பதில் நம்பிக்கை வையுங்கள். அப்படிக் கற்றுக்கொள்ளும்போது நீங்கள் எதை உருவாக்குவீர்கள் என்பதில் நம்பிக்கை வையுங்கள். நம் அனைவருக்காகவும், அதை நல்லதாக உருவாக்குங்கள்.

நன்றி.