Yapay Zeka, Computer'dır

Yapay Zeka, Computer'dır

Yakın zamanda Perplexity Computer'ı kullanıma sunduk. Bu gönderi, bu kararın arkasındaki düşünce yapımızı açıklıyor.

Birkaç haftada bir, piyasada panik yaratan yeni bir yapay zeka ürünü piyasaya sürüyor. Bu yeni bir girişim, bir arjan veya başka bir şey oluyor. Her neyse, size yapamayacağı tek bir şeyi söyleyebilirim.

Dünyanın en iyi yapay zeka modeliyle bile sizin için en iyi işini yapamaz.

Nereden mi biliyorum? Çünkü öncü modellerin durumu o kadar gelişti ki, bunlardan herhangi birinden en iyi yetenekleri almak için farklı modellerin birlikte çalışması gerekiyor. Claude'un en büyük zayıflığı, yalnızca Claude ile ortak çalışabilmesidir.

Hiçbir model ailesi, diğerlerinin yetenekleri olmadan en üst düzeyde çalışamaz. Modeller daha güçlü hale geldikçe uzmanlaştıklarını görüyoruz. Yapay zekanın gelecekteki durumu, en iyi işinizin farklı modeller birlikte çalışırken yapılacak olmasıdır.

Yapay zekada buna "orkestrasyon" veya bazen "koşum takımı" diyoruz. Ne ad vermek isterseniz isteyin, çok modelli orkestrasyonun üstün performansı, herhangi bir bireysel model ailesinin yapabileceği her şeyin çok ötesindedir.

Yapay zekanın bir sonraki aşaması yoğun bir şekilde çok modelli olmalıdır. Bu Perplexity Computer'dır. Arka planda on dokuz model mevcuttur ve çıktıları, bir süredir yapay zekada gördüğüm her şeyden daha fazla beni etkiledi.

İşte bu noktaya nasıl geldiğimiz.

Computer nasıl oluşturuldu

Başlangıçta deneyimize ASI adını verdik. Aslında hiçbir anlama gelmiyordu, ancak bazen buna "Yapay Süper Zeka" diyorduk. ("Başka bir Slack Entegrasyonu" anlamına da gelebilirdi, çünkü ilk başta orada yaşıyordu.)

Bunu dijital bir çalışan olarak düşündük. Slack'ten çalışana bir görev mesajı gönderiyorsunuz ve çalışan işe koyuluyor. Yetki devrediyor, farklı görevler için alt aracılar oluşturuyor, bir sonraki adımda kendisine yardımcı olması için dosyalar hazırlıyor, hayati bilgiler buluyor ve ara sıra, yalnızca gerektiğinde durumu kontrol ediyor. Uykuya dalıp haftalarca tamamlanmış işle uyanabilirsiniz. Veya haftalarca çalışmasını isteyebilirsiniz; o da güvenilir ve sürekli bir şekilde devam eder.

Bu süre zarfında dünya, şimdi OpenClaw olan Clawdbot'u keşfetti. Kötü amaçlı yazılımların metinlerinizi okumasından hoşlanıyorsanız ilginçti. ASI'nin daha güvenli ve çok daha yetenekli olduğunu görebiliyorduk: bir dosya sistemi vardı, yüzlerce araca bağlanıyordu, dosyaları okuyup yazabiliyor, kod yazabiliyor, CLI araçlarını kullanabiliyor, internette gezinebiliyor ve her görevi o görev için en uygun modeli kullanan doğru alt aracılara yönlendirme yeteneğine sahipti. Hepsi bulut üzerinde güvenli bir korumalı alan geliştirme ortamında.

Aslında ASI uzaktan dijital bir çalışan değildi. Bir dosya sistemine, güvenli bir şekilde kod yürütmek için bir kabuğa ve web uygulamalarına ve bağlayıcılara erişmek için bir tarayıcıya erişimiyle ASI aslında bir bilgisayardı. Sizin bilgisayarınız. Computer.

Bu yüzden resmi olarak adını Perplexity Computer koyduk.

Web neden önemlidir

2011 yılında Google, yalnızca internet, dosyalar ve bir bash terminali ile bir bilgisayar başlatabileceğiniz fikrini ortaya attı. Buna Chromebook deniyordu. Google, bilgisayarın en önemli parçasının web erişimine sahip olması olduğunu anlamakta haklıydı.

Web, çalıştığımız ve iletişim kurduğumuz yerdir. Aynı zamanda kelimenin tam anlamıyla ve mecazi olarak depolama cihazımızdır. Büyük miktarda veri, bilgi ve bilgi birikimi barındırır. Kimi paylaşılan, kimi kişisel.

Web'i bir bilgi depolama sistemi olarak düşünürseniz, her zaman YAZMA işlevinde çok iyi olmuştur. İlk blog 90'ların başlarında yayınlandı ve o zamandan beri web'de bilgi yayınlamak ve depolamak patlama yaşadı.

Google'ın Chromebook ile küçümsediği şey, web'in bir depolama sistemi olarak en büyük sorununun aslında OKUMA işlevi olmasıdır. Web'den bilgi okumak için 28 yıldır aşağı yukarı değişmeyen algoritmik aramalara güvendik.

Bilgiye erişmenin bir yolu olarak arama motorları asla derin araştırma yapma, sentezleme veya özetleme yeteneğine sahip olmamıştır. Ne de arama motorları, erişmek için eylem gerektiren web'deki herhangi bir bilgiye erişmek için bir aracı gibi davranabilir.

Sonra yapay zeka geldi. Perplexity ilk cevap motorunu inşa etti ve diğerleri de onu takip etti. Derin araştırma üzerine yoğun bir odaklanmayla doğru yapay zekaya odaklanmaya devam ettik. Bunun nedeni, yapay zeka açık web'deki tüm bilgileri bulabildiğinde, analiz edebildiğinde, akıl yürütebildiğinde ve doğru bir şekilde sunabildiğinde, OKUMA sorununun nihayet çözülmüş olmasıdır.

Eğer internet dünya bilgisinin depolama diski ise, Perplexity okuma işlevini çözdü.

Web, gezinebilen ve görevleri yerine getirebilen aracılara sahip, tam işlevli bir okuma/yazma depolama sistemi haline geldiğinde, bilgisayarın ihtiyaç duyduğu tek eksik şey kişisel olan her şeydir.

Kalıcı bellek, bir bilgisayarı kişisel hale getirir. Dosyaları ve araçları vardır ve bunlar sizin dosyalarınız ve araçlarınızdır; özeldir ve tercihinize göre uyarlanmıştır. Bilgisayar, bunlarla sizin için, kişisel olarak çalışabilmelidir.

Bilgisayarlar ayrıca üretim yapar. Kod, belge ve dosya gibi gerçek yapıtlar yaparlar. Dosyaları saklarlar, dosyaları alırlar, yeni dosyalar yazarlar, dosyalara erişirler. Yapay zeka tüm bunları yapabilir. Son olarak, yapay zeka tüm bu işleri yaparken, bilgisayardaki farklı işler için elinizin altında farklı öncü modellere ihtiyacınız vardır.

Yararlı olan herhangi bir bilgisayar, tek bir modelin tümünde başarılı olamayacağı kadar çok farklı Skill gerektirir. Orkestrasyon bilgisayar için esastır.

Bu, yapay zeka ilerledikçe işletim sisteminin donanım kodunun cihaz üreticileri için daha az bir güvenlik duvarı haline geldiği anlamına gelebilir. Bilmiyorum. Bildiğimiz şey bilgisayarın orkestrasyon sistemi olduğudur.

Orkestrasyon neden önemlidir

Steve Jobs şöyle demişti: "Müzisyenler enstrümanlarını çalar. Ben orkestrayı çalıyorum." Yapay zeka da benzerdir. Bir Stradivarius'un belirli özellikleri vardır ve sesi ile işçiliği karşısında hayrete düşeriz. Ancak yine de sizi bir davul gibi sarsamaz ve davul sizi Mahler'in Senfonisi gibi harekete geçiremez.

Model üreticileri günümüzün Antonio Stradivari'leridir. Bunu saygısızlık olsun diye söylemiyorum. Her yeni model yeteneği karşısında hayranlık duyuyorum ve öncü laboratuvarlardaki çalışmaların tutkulu bir destekçisiyim. Geleceğimizi ileri taşıyorlar.

Ancak artık modellerin metmalaşmadığını, uzmanlaştığını görüyoruz. Onlarla aracı oluşturduğunuzda, herhangi bir çalışan gibi farklı yeteneklere sahip olurlar. Biri akıl yürütmede daha iyidir. Diğeri kod konusunda. Diğeri yaratıcı yazarlıkta. Önemli olan onları nasıl koordine ettiğinizdir.

Gerçek işin üstesinden gelebilecek kadar çok yönlü bir sistem oluşturmanın tek yolu, modeller ve aileler arasında orkestrasyon yapmaktır. Bir kararı bilgilendirmek için derin araştırma gerektiğinde, doğruluk ve erişim için optimize edilmiş bir model istersiniz. Kod yazmanız gerektiğinde, milyarlarca satırlık üretim kod tabanı üzerinde eğitilmiş bir model istersiniz.

İster bir insan ekibini, ister bir müzisyen senfonisini yönetiyor olun, yüksek kaliteli işler her zaman böyle olmuştur. Yapay zeka aracılarının da bundan bir farkı yoktur.

İş akışları için fark yaratan unsur koşum takımıdır. Bir planlayıcı karmaşık hedefleri alt görevlere ayırır. Bir orkestratör bu görevleri doğru aracılara atar, kuralları uygular ve yürütmeyi yönetir. Uzmanlaşmış alt aracılar odaklanmış eylemler gerçekleştirir. Paylaşılan bellek, süreklilik için bağlamı ve öğrenilenleri depolar. Başka bir deyişle, zeka Computer'dır.

Computer'ın bir sonraki evrimi

400 yıl önce bir "bilgisayar" bir astronomun çırağıydı. (Kuyruklu yıldızlara isim veren kişiler.)

Ardından bilgisayar mekanik, sonra elektromekanik, sonra dijital oldu. 1974 civarında GUI ortaya çıktı (grafik kullanıcı arayüzü). GUI ile bilgisayarla yeni şekillerde çalışabildik. Ona iş devredebildik ve çalışmalarını görebildik. Daha sonra ekran, taşınabilir, kişisel bir bilgisayar olmak için klavyenin üzerine katlandı.

Computer'ın bir sonraki evriminin, Steve Jobs'un kişisel bilgisayarı herkesin cebine koyduğu an olduğunu söylemek bir mem haline geldi. Bugün, herkesin yüzüne bir ekran koyduğunu söylemek daha doğru görünmektedir. Herkes ekranı kaydırıyor. Son 49 yılda GUI, bilgisayarı nasıl kontrol ettiğimizden, bilgisayarın bizi nasıl kontrol ettiğine evrildi.

Bu modelden duyulan tükenmişlik hissi artıyor. OpenClaw modası sırasında Mac Mini'ler için yaşanan çılgın acele bunun mükemmel bir örneğiydi. GUI'ler gereklidir, ancak her zaman gerekli değildirler.

Yapay zeka modelleri nihayet bilgisayarı gerçek anlamlılığına döndürecek kadar gelişti: özerk ve doğru bir şekilde çalışmak. Ve eşzamansız olarak, çalışmasını izlemekten bizi kurtarmak.

Fare, GUI ve klavye önemli teknolojilerdir, ancak bunlar arayüzlerdir. Ve tamamen kendi kendine giden bir at istemiyorsanız, arayüzün asla bilgisayar kadar önemli olmadığını kabul etmelisiniz.

Gelecek Computer'dır

Yapay zeka modelleri o kadar yetenekli hale geliyor ki, etraflarında inşa edilen ürünler gerçek potansiyellerini göstermede bir darboğaz oluşturdu. Sohbet arayüzü yanıtlar için iyidir ve aracılar bireysel görevler için iyidir. Bu arada, tüm iş akışları için arayüz her zaman bilgisayar olmuştur.

Yapay zeka artık kesinlikle çok modallidir. Tek bir tutarlı sistemde birçok veri biçimini anlar ve üretir. Jensen ve diğerleri, yapay zekanın geleceğinin de çok modelli olması gerektiğini söylediler. Haklılar; uzmanlaşmış modeller bir ekip gibi işbirliği yapmalıdır. Yapay zekanın geleceğinin yoğun bir şekilde çok modelli olduğunu söylemek daha doğru olabilir.

Yapay zeka, bilgisayarın işlevinin daha fazlasını değiştirdikçe, bilgisayarın merkezi faaliyeti yoğun bir şekilde çok modelli orkestrasyon olacaktır.

Ve henüz başındayız. 2025 yılında, ortalama her 17 günde bir pazara yeni bir öncü model girdi. Yapay zekadaki her yeni yetenek gelişiminde, başka bir müzisyen senfonideki yerini almak üzere sahneye çıkıyor. Şef sopasını vuruyor. Computer çalışmaya başlıyor.

Bugün Computer'ı deneyin.